ولی دل را چو دلدل می توان کرد

مرا همشیره است اندیشه تو

از این شیره بسی مل می توان کرد

رهی دورست و جان من پیاده

خمش کن زان که بی گفت زبانی

جهان پربانگ و غلغل می توان کرد