دم به دم ترجمه می کرد زبانش را

که دلش از وزش عطری می لرزید

و تنش از تپش قلبی پر می شد

و لبش با مدد بوسه

اخگری چند به جا مانده از آن ایام

که در او خشم جگر سوز نفس می زد

نفسش حق بود