زنده کند از گذشته های فرحنک

نیمه شب آن لحظه های خوش که نهفتست

در دل آرام خود ، ودیعه ی رازی

در سرم اندیشه های دور و درازی

آه چه شب ها ، که زنگ برج کلیسا