آه چه شب ها ، که زنگ برج کلیسا

زنده کند از گذشته های فرحنک

در سرم اندیشه های دور و درازی

کوفته می شد به دست صومعه بانان

دستخوش ازدحام خاطره ها ، من

گوش فرا داده بر سرود شبانان