آه چه شب ها که کارگاه وجودم

عاقبت این چشم انتظار کشیده

غرقه به خون می شد از درازی آن راه

سربه سر کنده می شد از غم انبوه

جغد حزین می سرود نوحه ی ماتم

نای شبان می نواخت نغمه ی اندوه