رشته های سیم ، چون برق مجسم

پنجه های تکدرختان ، باز می شد

با هیاهویی خیال انگیز و مبهم

می گذشت از شاخساران با تانی

دود شب از شاخه ها می رفت بالا

برق چشم ماه نو ، چون بندبازان

بر فراز سیم ها جولان گرفته