شمردم نرم نرمک لحظه ها را

تو گویی ماه - مرغ آسمان - مرد

چو لب بستند مرغان شبانگاه

نه آغازی در آن دیدم نه انجام

فرورفتم سپس نومید و خاموش

در آن تاریکی نیلوفری فام