مرغ سپید ، از قفس خود پریده است

مرغی ز لای پنجره ی خوابگاه من

سر می کند برون

مار سیاه ، پوسته اش را دریده است

در من غبار حادثه ای موج می زند

مرغی نشسته غمگین ، در موج این غبار

ماری خزیده سنگین ، در راه انتظار