وقاب آینه از عکس من تهی گردید

و برق ناخوش چشمم ز تب خبر می داد

سکوت آینه ، سنگین بود

و من ، به خواب فرورفتم

نسیم ، پنجره را بست

و بانگی از دل آیینه تهی برخاست

که ای به خواب فرورفته