امروز ، چون دو آینه ی روبروی هم

رازی که گفتنش نتوانستم

وز بیم آنکه در کف نامحرم اوفتد

بس شب که تا سپیده نخفتم

برق نگاه خود را در هم فکنده ایم

تا بوته ی گناه نروید ز باغ دل

بنیاد هر هوس را از سینه کنده ایم