از معجزه ی که آدمی اش نام کرده اند

در روزگار آتش و آهن ، جنایتی است

اما من از درخت سخن گفتم

زیرا که هر درخت به چشم من آیتی است

گفتند : آنکه خنده به لب دارد

نشنیده بی گمان خبر هولناک را

من خنده ای شگفت به لب دارم