گفتار او ، حق بود

تنها و تنها بر تن همسایگان نیکوست ؟

تا کی به مرگ دوست ، آسان می خوری سوگند

اما نمی میری به جای دوست ؟

از خویش پرسیدم که ایا دیدگان او

یک شب ، مرا هم چون چراغ مرده ای

از سقف ، آویزان تواند دید ؟