کز او کلامی در نخواهی یافت

وز شوق این دیدار بیمانند

گنگ است ، پنداری ، زبان گفتگوی من

آری ، تو ، امشب میزبانی بی زبان داری

زیرا که این اندوه ، یا این شادی پنهان

خاموش می سازد صدا را در گلوی من

دست ترا در دست می گیرم