با جنبش گهواره آسای خود از مشرق به مغرب

رقاصه ی سیمابگون ساعت من

سر زمان را بی زبان تعبیر می کرد

او با شمردن های موزون

در لحظه ی افتادن خورشید از گردون به هامون

یا در تب و تاب صعود ماه از هامون به گردون

گویی صلیبی در فضا تصویر می کرد