گر یک نظر به جوش درون من افکنی

این طره ای که زیب بر و دوش می کنی

راز نهان عشق خود از چشم من بخوان

تا چندش از زبان کسان گوش می کنی

کی اعتنا به خون سیاووش می کنی

ای ماه ! رخ مپوش که چون شب ، دل مرا

در سوگ هجر خویش ، سیه پوش می کنی