چون آفتاب صبح که بر مرگ تیرگی

او بود ، او که زندگیم را به خون کشید

وانگه بر آنچه کرد ، نگه کرد و خنده کرد

خندید و شمع سوخته را سرفکنده کرد

گفتم که شور عشق وی از سر بدر کنم