خندید و شمع سوخته را سرفکنده کرد

او بود ، او که زندگیم را به خون کشید

وانگه بر آنچه کرد ، نگه کرد و خنده کرد

چون آفتاب صبح که بر مرگ تیرگی

گفتم که شور عشق وی از سر بدر کنم

اما خدا نخواست ، دریغا ! خدا نخواست