زمین و آسمان را رنگ می کرد

غمی تاریک بر من چیره می شد

شبی در کوچه ای دور

از آن شب ها که نور آبی ماه

از آن مهتاب شب های بهاری

که عطر گل فضا را تنگ می کرد

در آنجا ، در خم آن کوچه ی دور