دلی که زنده به دیدار ناشناسان بود

ز بیم مردن دل گریه می کنم شب و روز

مگو چرا ، که ز مرگ تنم هراسی نیست

به مرگ رو نهد کنون که ناشناسی نیست

گذشتم از دل خود تا شناختم همه را