شناختن ، همه را کهنه کردن است ، دریغ

گذشتم از دل خود تا شناختم همه را

ولی چه سود که از تازگی نشانه نماند

برای زیستن دل ، گر بهانه نماند

به هر چه می نگرم کهنه است و فرسوده