برای زیستن دل ، گر بهانه نماند

گذشتم از دل خود تا شناختم همه را

ولی چه سود که از تازگی نشانه نماند

شناختن ، همه را کهنه کردن است ، دریغ

به هر چه می نگرم کهنه است و فرسوده

به هر که می نگرم دیده و شناخته است