ز جام عشق تو چون باده ی نگاه کشید

که تار موی ترا رشته ی وفا دانست

دل از امید وصال فرشته رویان شست

که عشق روی ترا ایت خدا دانست

سبوی میکده را خالی از صفا دانست

طمع ز قصه ی جام جهان نما ببرید

که چشم مست ترا جام جان نما دانست