از بیم نیستی سخن آغاز می کنم

سهمی که از تولد بردم ، برهنگی است

وین مرده ریگ عشق

مجنون صفت به خلوت هامون کشد مرا

کاهم که در برابر آتش نشسته ام

خاکم که گردباد به گردون کشد مرا

ای رهروی که سر به گریبان کشیده ای