شبی که زلزله از کوچه های عقل گذشت

و گاو ، بال در آورد و بر کتیبه نشست

و نقش آدمیان پایمال حیوان شد

و خط میخی بر جای نعل حیوان رست

چراغ سرخ خطر راه را بر اونگرفت

و او به وسعت ویرانی آنچنان افزود

که کس شنانی از آبادی نخست نجست