من نمی خواندم و لیکن رودکی می خواند

تا میان می آمد و ، زود از میان می رفت

مرکب من ، در کف سیمابگون ابر

غوطه ها می خورد و ، بیرون می شد و تا بیکران می رفت

آب جیحون با همه پهناش

خنگ ما را تا میان اید

ریگ آموی و درشتی هاش