خنگ ما را تا میان اید

غوطه ها می خورد و ، بیرون می شد و تا بیکران می رفت

من نمی خواندم و لیکن رودکی می خواند

آب جیحون با همه پهناش

ریگ آموی و درشتی هاش

زیر پایم پرنیان اید

رودکی می رفت و این ابیات را می خواند