در جستجوی دانه ی شیرین گندمش

صد ها نشان مادگی از ضربه ی سمش

چون دانه های گندم ، از خاک می دمد

در گندمش ، دو پاره ی خاک و بهشت پاک

چون خوشه ای جدا شدم از ساقه ی دمش

افتادم از بهشت دل آسودگی به خاک

کنون ، بهشت خود را از دست داده ام