ناگهان در برکه ی شفاف آیینه

نرگسی بودم که نقش خویش را بر آب می بیند

یا کهنسالی که تمثال عزیز نوجوانی را

واژگون در قاب می بیند

چشمه ای آشوبگر جوشید

عکس من صد پاره شد ، هر پاره را موجی فرو پوشید

چشم من ، گویی که این هنگامه را در خواب می بیند