چشمه ای آشوبگر جوشید

یا کهنسالی که تمثال عزیز نوجوانی را

واژگون در قاب می بیند

ناگهان در برکه ی شفاف آیینه

عکس من صد پاره شد ، هر پاره را موجی فرو پوشید

چشم من ، گویی که این هنگامه را در خواب می بیند

لحظه ای دیگر