عکس رخسارم در آفاق زلالش باز خواهد تافت

برکه ی آیینه ، همچون صبح رخشان است

هیچ آشوبی در اعماقش نمی روید

من اگر گامی گذارم پیش

لیک با من ، آن ضمیر خفته ی بیدار می گوید

گرچه نرگس نیستی ، اما غریقی در وجود خویش

چشمه ای باید که در آیینه یا در سینه ات جوشد