ناگهان ، کاه بر آن پله فروغ افشاند

تیره ی پشت برافراخته ی او را

با قدم های عمودی ، همه پیمودم

پای بر پله پنجاه و نهم سودم

پله روشن شد و پیرامون او ، تاریک

زیر لب ، با دل خود گفتم

آه ! من یک قدم دیگر