br> سوی پایان جهان ، رهسپر است آه ای سایه ی افتاده به خاک

تا مگر در دل شب ، رهزنی آغاز کند

من به خود می گویم

این همان است که شب ها با من </

گر به هنگام درخشیدن صبح

همچنان همقدم من باشی

جای پاهای هزاران شب را