گر به هنگام درخشیدن صبح

من به خود می گویم

این همان است که شب ها با من </

br> سوی پایان جهان ، رهسپر است آه ای سایه ی افتاده به خاک

همچنان همقدم من باشی

جای پاهای هزاران شب را

با نقوش قدم صدها روز