وز روبرو اندیشه ی تاریک پیری را

حیران شدن در کوچه های خاکی تردید

تر گشتن از باران پرسشهای بی پاسخ

دل را هراسان از عبور سالیان دیدن

چون گردبادی در دل صحرا پذیرفتن

اما ز بیم مرگ ، خود را نوجوان دیدن

یک لحظه از جنگ و گریز ابر با خورشید