اما ز بیم مرگ ، خود را نوجوان دیدن

دل را هراسان از عبور سالیان دیدن

وز روبرو اندیشه ی تاریک پیری را

چون گردبادی در دل صحرا پذیرفتن

یک لحظه از جنگ و گریز ابر با خورشید

ناگه به یاد سرزمین دیگر افتادن

در آسمان ذهن خود رنگین کمان دیدن