چون گردبادی در دل صحرا پذیرفتن

تر گشتن از باران پرسشهای بی پاسخ

دل را هراسان از عبور سالیان دیدن

وز روبرو اندیشه ی تاریک پیری را

اما ز بیم مرگ ، خود را نوجوان دیدن

یک لحظه از جنگ و گریز ابر با خورشید

ناگه به یاد سرزمین دیگر افتادن