تا آن هیولای کریه استخوانی را

پیکر تراش دیگری را نیز می بینم

کز آسمان با ضربه های تیشه ی جادو

ذرات اندام مرا بر خاک می ریزد

از ژرفنای من برون آرد

وان را بسان شاهکاری کوچک و گمنان

در گوشه ای از کارگاه خویش بگذارد