پیکر تراش دیگری را نیز می بینم

تندیس ها از پشت مرمر ها نمایانند

کنون که من الفاظ آن پیر توان را

در خاطر خود باز می یابم

کز آسمان با ضربه های تیشه ی جادو

ذرات اندام مرا بر خاک می ریزد

تا آن هیولای کریه استخوانی را