پامال می کردمش به بیبکی

آنگاه با چشمی که مشتاق تماشا بود

آنقدر بر معماری خود خیره می ماندم

تا عابری با گام مستانه

اندوه ویران گشتنش همواره با من بود

اما جوانی چون به جنگ کودکی برخاست

من ، بازی طفلانه ی خود را رها کردم