اما جوانی چون به جنگ کودکی برخاست

تا عابری با گام مستانه

پامال می کردمش به بیبکی

اندوه ویران گشتنش همواره با من بود

من ، بازی طفلانه ی خود را رها کردم

یکباره ، از آن خانه های کوچک و کوتاه

دل کندم و ، با خشتهای خام اندیشه