یکباره ، از آن خانه های کوچک و کوتاه

اندوه ویران گشتنش همواره با من بود

اما جوانی چون به جنگ کودکی برخاست

من ، بازی طفلانه ی خود را رها کردم

دل کندم و ، با خشتهای خام اندیشه

کاخی گران در گوشه ی ذهنم بنا کردم

معماری ام را ماندنی پنداشتم ، لیکن