که : گر این چنین است ، ای مرد غافل

تن مرده را روح می بخشد از نو

جوان می کند پیر افسرده جان را

صدا ، پاسخم می دهد با درشتی

چرا سال ها زنده در گور کردی

شب و روز را ، این دو طفل زمان را ؟

ور از جاهلیت نشانی نبودت