چه غم گر چلچراغ ماه ، بزمم را نیاراید

اگر بانگ خروسم در طلوع کودکی خوش بود

شب عمر مرا از هیچ سو دیگر صدایی نیست

چه غم مرا از هیچ سو دیگر صدایی نیست

شبی دارم که در آفاق تاریکش

تمام روشنایی ها فرو مرده ست

ختان را ، سکوت مرگ ، در خوابی گران برده ست