آن سایه را درخشش صبح آفریده بود

وین سایه ی دراز ، همان آفریده نیست

کز بامداد ، همسفرم بوده تا غروب

وز کودکی به پیری من ره گشاده است

وین سایه را فروغ شبانگاه زاده است

روزی که ناگهان

از چارچوب پنجره ی روشن بلوغ