بر وجود عبث خویش فرود آورد

که توانایی خود را همه از کف داد

وز سر خشم و پریشانی

دم انباشته از زهر زلالش را

وز جهان ، چشم طمع بردوخت

لاشه اش نیز در آن دایره ی سرخ درخشان سوخت

آه ، ای عقربک ساعت