خورشید صبح نرمتاب ماه اسفند

در آن سکوت منتظر آواز برداشت

باغ از نفس های گل و از بوی باران

بیدار شد چشمان ز خواب ناز برداشت

تابید بر رویای دشت و کوهساران

می پرسم اینک زان ستک ترد بادام

وز تک برگ نورس این باغ بیدار