سزد گر اشک لرزان و نگاه آرزو گویند

در اینجا کس نمی فهمد زبان صحبت ما را

مگر ایینه دریابد حدیث حیرت ما را

به جانان با زبان بی زبانی حالت ما را

نهانی با خیالت بزم ما ایینه بندان بود

به هم زد دود آه دل صفای خلوت ما را