به جانان با زبان بی زبانی حالت ما را

در اینجا کس نمی فهمد زبان صحبت ما را

مگر ایینه دریابد حدیث حیرت ما را

سزد گر اشک لرزان و نگاه آرزو گویند

نهانی با خیالت بزم ما ایینه بندان بود

به هم زد دود آه دل صفای خلوت ما را

...