دور از تو من سوخته تب داشتم ای گل

دوش از همه شب ها شب جان کاه تری بود

فریاد از ین شب چه شب بی سحری بود

وز شور تو در سینه شرار دگری بود

هر سو به تمنای تو تا صبح نگاهم

چون مرغک طوفان زده ی در به دری بود