اشک لرزانم که افتادم ز چشم آشنا

خاطری خندانتر از صبح چمن می داشتم

تا زدم چون غنچه دم بر باد رفتم همچو گل

کاشکی مهر خموشی بردهن می داشتم

کاش یک بار دگر روی وطن می داشتم

داستان عشق من شیرین تر از فرهاد بود

گر نگفتم پاس عشق کوهکن می داشتم